Nie mogło być świadków.

 Nie mogło być świadków.

Dobry iluzjonista strzeże swoich tajemnic jak oka w głowie. Jego największe, popisowe numery polegają na tym, że wiemy, iż to „tylko sztuczki”, ale nie mamy pojęcia, jak tych sztuczek dokonał.

(http:/ / lubczasopismo.salon24.pl/pionek/post/194154,rozwazania-o-zamachu)

Służby specjalne szczególnie o ten zakres swoich działań dbają wyjątkowo starannie. Tak było przy nieludzkim morderstwie błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki.

Przykładem może być także sposób przewiezienia bł. Księdza Prymasa Stefana Wyszyńskiego ze Stoczka Warmińskiego do Prudnika. Zdarzenie to ksiądz Prymas opisał szczegółowo w Zapiskach Więziennych (wyd. Editions Du Dialogue Societe D'editions Internationales, Paris 1982). Jego zdaniem sposób zasługiwał na uwagę, jako kawałek, w który włożono wiele energii i ostrożności. Teren na kilka dni wcześniej monitorowany był przez krążący samolot. Szyby samochodu którym przewożono Księdza Prymasa pomazane były brudną ścierką, oczywiście by nikt nic nie widział zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz auta poza kierowcą. Pojazdy eskorty jechały 3 kwadranse na lotnisko - pustą polanę na której nie było żywej duszy. Wokół pod lasami widać było sylwetki pilnujących dostępu na polanę - miejsce startu. Podczas lotu pasażerowie w samolocie załogi nie widzieli. Pod Nysą, po wylądowaniu - podobnie - wokół żadnego ducha. Nie wolno było wysiadać z maszyny, gdyż trzeba było poczekać "pół godziny". W rzeczywistości przewożeni - Ksiądz Prymas Wyszyński, 2 księży i zakonnica - czekali w samochodzie kilka godzin, aż się ściemniło. Dopiero wówczas w całkowitych ciemnościach, samochodowa kolumna z Prymasem ruszyła do Prudnika.

Minęły lata, ale w działaniach służb nic się nie zmieniło.

Poniżej wywiad Radia „Wnet“ z Janem Tomaszewskim, bratem ciotecznym Lecha i Jarosława Kaczyńskich, z 09.09.2010.

http://www.radiownet.pl/radio/wpis/8830/

(...)...i żeśmy wystartowalli około godziny pół do czwartej. Wylądowaliśmy w Witebsku. Strona białoruska fantastycznie nas przyjęła. Dostarczyli nam autobus. Błyskawicznie te 30 kilometrów do granicy białoruskiej nas dowieziono. Wszystkie drogi, ulice były pozamykane tak, że nasza kolumna, dosłownie, piorunem przejechała tę całą trasę, wszędzie salutowali nam milicjanci. Granica rosyjska - i tu się zaczął już cały horror. Ze mną i z Jarkiem jechali posłowie naszego sejmu, wszyscy dyplomaci, mimo wszystko, że to były paszporty dyplomatyczne, Rosjanie zarządzili kontrolę paszportów, co jest wbrew jakimkolwiek międzynarodowym prawom.

To trwało bardzo długo, około 40 minut do godziny, a nas było 16 osób. Potem zaczęła się jazda. Przed nami jechał nieoznakowany wóz, który pilotował nasz autobus. Jechaliśmy z prędkością ok. 25 km na godzinę. Pani attaché z Moskwy, która tam się zjawiła, zatrzymała w pewnym momencie autobus, podeszła do tego pilotującego samochodu, okazało się, że to był milicyjny, nieoznakowany wóz. Na pytanie „dlaczego jedziemy tak wolno“, padła odpowiedź „taki był rozkaz“. Dalej tak jedziemy. Za chwilę dopada nas kolejny, już oznakowany samochód, z kogutami na dachu. Myślałem, że zaczniemy jechać trochę szybciej, ale wcale nie, jeszcze wolniej zaczęliśmy jechać.

W pewnym momencie wyprzedza nas kolumna z Tuskiem. Mercedesami nas gonią, przeganiają na sygnałach, cała kolumna, Tusk, myk... Wyprzedzili. No to teraz już ruszymy jakoś, jak już Tuska żeśmy przepuścili. Nic podobnego. Dalej tak nas ciągnęli. Proszę sobie wyobrazić: 60 km w 2 i pół godziny żeśmy jechali. Cyrki zaczęli wyprawiać już w samym Smoleńsku. Pilot na rondzie zaczął jeździć w kółko, udając, że nie wie, w którym kierunku jest lotnisko. W końcu dojechaliśmy na to lotnisko, ale przed naszym autobusem zamknięto bramy. Już zapadał zmierzch. I znowu pani attaché dzwoni do Moskwy, do ministerstwa, co się dzieje. Po godzinie zrobiło się kompletnie ciemno i dopiero wtedy wpuszczono nas na teren lotniska. Wjeżdżamy, a tam z jednej strony pełno wozów, telewizje, dziennikarze, z drugiej namioty, w jednym z namiotów światła, a tam pan Putin z panem Tuskiem, pomyślałem: „show“. Przejeżdżamy dalej, pokazują miejsce tego rozbitego samolotu: lasek, ścięty, brzozowy, pełno porozrzucanych małych, metalowych kawałków dookoła, zmieszanych z błotem. Samolotu tam nie ma. Największa część to ta znana z telewizji (...). Leszek leży na ziemi, na takim prześcieradle, dookoła błoto... (...). Obok leżał Putra, poznałem go po charakterystycznych wąsach, właściwie kawałek jego tylko tam leżał... Leszek był bardzo pocięty, nie wiem nawet, czy to były jego nogi... To było bardzo... mocne... To, że Jarek to przetrzymał, to coś niesamowitego, trzeba mieć bardzo mocny charakter. Patrzyłem, co było dookoła nas. Leżały wory, takie jak my tutaj kupujemy na śmieci, takie niebieskie i w tych worach, jestem pewny, były ludzkie części. Były poukładane pod takim murem betonowym. Zaczęło padać, więc poszedłem do naszego autobusu i... jestem w ciemnym autobusie, przed autobusem stoją ludzie, to jest jakaś ochrona, podchodzi do nich umundurowany, w polskim mundurze człowiek, pyta:

Gdzie jest nasz samolot?

Pada odpowiedź: jest w powietrzu.

On na to: Jezus Maria, będzie następna tragedia,

oni chcą go zestrzelić. - „Co robić?“

- „Niech oni, piloci, cały czas coś mówią, nieważne co, niech się łączą z nami non stop“.

Byłem w ciemnym autobusie, oni mnie nie widzieli. Jarek wrócił do autobusu. Podbiega do nas, prawdopodobnie lekarz to był, rosyjski i mówi, że pan Putin zgodził się na to, żebyśmy zabrali Leszka teraz, tym samolotem, ale to potrwa jeszcze, więc 2, 3 godziny musimy jeszcze poczekać. W związku z tym odwożą nas do hotelu w centrum miasta. (...)

No i czekamy. Po dwóch godzinach przychodzi ktoś i mówi, że jednak Putin się nie zgadza na to, żebyśmy zabrali Leszka, także to całe, nasze czekanie było bez sensu. To już była godzina 1.00 w nocy. W związku z tym odwożą nas na lotnisko, samolot ma już startować - bo nasz samolot nie mógł wcześniej przylecieć z nami do Smoleńska, ale

musiał lądować na lotnisku w Witebsku. Natomiast, jak już przyjechaliśmy do Smoleńska, to ten samolot pusty przyleciał do Smoleńska. Nie wiem, na czym polegała ta gra. Wsiadamy do samolotu, samolot już się rozgrzewa, nagle pilot oznajmia, że nie możemy lecieć, bo Rosjanie powiedzieli, że muszą zrobić jeszcze kontrolę. Paszportów. Cyrk. Kolejny cyrk. Czekaliśmy następną godzinę. Po godzinie zjawili się panowie, <którzy mogliby wystąpić w filmie Wajdy „Katyń“, jako aktorzy>, zaczęli kontrolować paszporty, znowu to trwa około godziny. Po tym, ci panowie, zaczynają sprawdzać, co jest między ławkami - rewizja samolotu. Wróciliśmy do Warszawy o godzinie 5 nad ranem. Taka była pomoc rosyjska....

-----

Nie mogło być świadków i na Okęciu 10 kwietnia 2010r. Co byśmy nie myśleli, ich - służb specjalnych taka była logika i metoda działania. Brak monitoringu na Okęciu w dniu tzw. wylotu 10.4.10r. oraz w samym "gnieździe" czyli na XUBS w Smoleńsku był ważnym elementem "sztuczek smoleńskich". Wszyscy wiedzą, że samolot wyleciał i spadł - a wiedzę posiadają jedynie z mediów, ale nie było żadnej oficjalnej kamery, która by takie zdarzenie zarejestrowała.

Alert z 9 kwietnia 2010r. o szykowanym zamachu na samolot Unii Europejskiej w istocie nie dotyczył ogółu, deza o zagrożeniu przeznaczona była dla Delegatów... dla poszczególnych jej członków. Dla poszczególnych - ponieważ nie wiemy ilu faktycznie i jakim samolotem/ami wyleciało z Okęcia. Grupa prawdopodobnie została podzielona na mniejsze dwie lub trzy. To dla tej operacji wybudowano specjalnie na wojskowym Okęciu nowy hangar. Operacji towarzyszyła całkowita i bezwzględna tajność. Dlatego brak informacji co do drogi na Lotnisko jaką mieliby przebyć każdy z Delegatów. Brak zarejestrowanych scen pożegnań. Alert miał przestraszyć tych, co postanowili lecieć do Smoleńska. Delegaci pouczeni o domniemanym zagrożeniu poddali się wobec groźby zamachu bez sprzeciwu i można było odpowiednio nimi pokierować tak, by w konsekwencji wsiedli do odpowiedniego zastępczego samolotu lub weszli do schronu wybudowanego pod hangarem, którego już nie ma. Naturalnego przywódcy - Prezydenta nie było. Wyjaśniono im, że się spóźnił i poleci innym samolotem. Tej informacji nie mogli zweryfikować. Zdezorientowani Delegaci posłusznie wykonali polecenia. Monitoring jak wiemy, niczego nie zarejestrował. Ochrona a'la Mosad też niczego nie zauważyła.

Na pustej polanie smoleńskiej zamienionej w wysypisko złomu - nie było fragmentów ze statku b/nr 101 ani 102 (badania @3Zet). Samo ciało prezydenta Kaczyńskiego z czipem GPS w marynarce - na skrawku 130m długości i ok. 40m szerokości na tzw. polance smoleńskiej przy lotnisku Siewierny, przeczesanej przez ponad tysiąc ludzi służb rosyjskich spasatieli (patrz Raport MAK) w tym z psami poszukiwawczymi zgromadzonych na tym terenie i wokół, kuriozalnie odnaleziono dopiero około 16:20. Nie wiadomo (domyślamy się) jak zginęli Generałowie, Księża, pracownicy NBP, Działacze Organizacji patriotycznych, Politycy. Kwestii ciał i szczątków samych ofiar Delegatów - jak zginęli i gdzie - do dziś (listopad 2026r.) oficjalnie nie wyjaśniono.